Guðfræðilegt svigrúm
Goð og gyðjur má skilja fjölgyðistrúarlega, lífhyggjulega, frummyndalega, dulrænt eða með fleiri en einni linsu samtímis. Heiðarleg iðkun, virðing og afleiðingar tengslanna skipta mestu.
Goð, vættir og forfeður
Óðinn, Þór, Freyja, Freyr, Frigg, Týr, Hel og önnur öfl hafa sérkenni og verða ekki smættuð í eitt siðferðiskerfi. Landvættir, húsvættir og forfeður tilheyra einnig hinu heilaga samfélagi.
Reynsla og dómgreind
Persónuleg gnosis getur haft djúpa merkingu án þess að verða bindandi fyrir aðra. Spyrðu hvort reynslan sé samkvæm, stuðli að ábyrgð og lífi, stangist á við örugga þekkingu eða krefjist blindrar hlýðni.
Bæn, gjöf og troth
Bæn getur verið lofgjörð, þökk, sorg, þögn eða beiðni. Gjöfin opnar gagnkvæmni; troth lýsir böndum sem viðhaldið er með sannleika, minni og verkum.
Engin andleg nauðung
Enginn leiðtogi, hópur, guðleg fullyrðing eða tæknilegt vald má afnema samþykki, gagnrýna hugsun eða mannlega reisn. Heilagt samband án sjálfræðis verður yfirráð.